brandpunt+

Reportage

‘Münchhausen by internet’: moeders googelen hun kind ziek

“Mijn lieve engel ligt voor de 23e keer in het ziekenhuis” en “Mijn zoon is alles! Ik houd zo veel van hem”, zijn slechts twee van de vele berichten die de Amerikaanse Lacey Spears op social media deelde over haar “doodzieke” zoontje Garnett. Begin maart werd ze veroordeeld voor het dodelijk vergiftigen van haar 'lieve engel'. Jarenlang hield ze hem opzettelijk ziek en deelde haar zorgen online. Daar kreeg ze (wereldwijde) aandacht van haar volgers.

Met de komst van het internet kunnen moeders niet alleen tot in detail opzoeken welke symptomen er bij een bepaald ziektebeeld horen, ze kunnen ook hun behoefte aan aandacht vervullen. Een zorgwekkende trend vinden sommige experts.

Dodelijke zoutwaardes

Als een moeder haar kind opzettelijk ziek maakt en symptomen bij hem of haar falsificeert met als motivatie zo veel mogelijk aandacht van de omgeving en van specialisten te krijgen, spreken medici van het Münchhausen by proxy-syndroom (MBPS). Bij Lacey begon dit toen het jongetje nog maar vijf dagen oud was en met spoed naar het ziekenhuis werd gebracht.

Garnett had een oorinfectie en er stroomde bloed uit zijn neus. Hij kreeg koorts, liep allerlei infecties op, ontwikkelde darmproblemen en kreeg epileptische aanvallen. Volgens Lacey, die de toestand van haar kind tot in detail jarenlang op een blog (http://garnettsjourney.blogspot.nl,) , Facebook en Twitter deelde, lukte het haar zoontje 'nooit om weer helemaal te herstellen'. Er kwam een tragisch einde aan toen Garnett in januari 2014 met zulke hoge zoutwaardes werd opgenomen dat deze hem uiteindelijk fataal werden. Lacey vergiftigde hem, zo oordeelde de rechtbank

Ziektebeeld googelen

Artsen jarenlang voor de gek houden is tegenwoordig minder moeilijk. “Ouders kijken op Google welke klachten presentatie er bijvoorbeeld bij epileptische aanvallen hoort en kunnen dit perfect navertellen bij een arts,” legt Patries Worm, vertrouwens-- en kinderarts bij Veilig Thuis, uit. Ze promoveert op het onderwerp MBPS/PCF en ziet uitgebreide medische verslagen van verzorgers over hun kind op social media als een mogelijk signaal voor het syndroom.

“Je ziet een moeder bijvoorbeeld uitgebreid vertellen op Facebook dat ze haar zoon van 17 rectaal getemperatuurd heeft. Dat is wel heel specifieke informatie. Informatie waarvan ik verwacht dat de zoon ook niet wil dat het gedeeld wordt. Er zijn ook mensen die een boek hebben geschreven over hun zieke kind, dat helemaal niet ziek was of een uitgebreide website bijhouden van alle ziekenhuisbezoeken en labuitslagen.”

Volgens de Amerikaanse psychiater Marc Feldman, auteur van het boek ‘Playing Sick’ en als forensisch specialist verbonden aan de universiteit van Alabama, werken social media het aantal gevallen van MBPS in de hand. "Er zijn constant en eindeloos veel steungroepen online die met je willen bidden en huilen als je voordoet dat je kind ziek is," legt hij uit.

"Je kan je bereik vergroten met de mensen die vreemden voor je zijn: je krijgt gewoon veel meer aandacht," vindt ook Mark Sirkin, directeur van het Gezondheidsprogramma van het Mercy College in Dobbs Ferry.

Worm beaamt dat door social media het exposure gedrag bij verzorgers enorm kan toenemen. “Het draagt absoluut bij aan de zichtbaarheid.” De arts plaatst wel de kanttekening dat het nog niet bewezen is dat daarmee ook aantal gevallen van MBPS toeneemt. “Dat moeten we nog onderzoeken.”

Bekijk hier de reportage