brandpunt+

Interview

Hoe rugby werkloze jongeren aan banen helpt

Annemieke Ruggenberg

Eén op de acht jongeren in Oost-Groningen leeft van een uitkering. Marco (26) was één van hen, maar sloot onlangs een jarenlange werkloosheid af. Het geheim? Rugby.

Gaat goed met de economie, toch? Crisisje achter de rug en zo. Landelijk daalt de werkloosheid dan ook. Toch is er nog steeds een hardnekkige groep werkloze jongeren waarvan er veel in Groningen wonen: negen procent tegen het landelijke gemiddelde van zes procent. Eén op de acht jongeren in Oost-Groningen leeft zelfs van een uitkering.

“Veel jongens die ik ken hebben gescheiden ouders of problemen thuis. Ik kan ook moeilijk leren waardoor ik geen diploma’s heb gehaald. Je valt dan al snel in een gat,” zegt Marco. “Ik probeerde een aantal keer met een opleiding te beginnen maar redde het eerste jaar steeds niet. Zo raakte ik ook in de schulden. Ik moet 20 duizend euro terugbetalen van mijn afgebroken studies.” Al op de basisschool begon hij met blowen, waardoor hij steeds moeilijker van de bank kwam. “Jeugdzorg en een leerplichtambtenaar hebben mij geprobeerd te motiveren, maar zonder effect. Ik voelde me altijd een nummer.”

Ik dacht: mijn kind mag niet zo’n jeugd krijgen als ik heb gehad.
Marco (26)

De eerste hoofdstukken uit het levensverhaal van Marco (26) zijn niet bepaald opbeurend. Als kind verzorgde hij zijn aan alcohol- en drugsverslaafde vader. Van zijn zakgeld kocht Marco eten voor diezelfde vader. Op school bleef Marco mede daardoor achter, en uiteindelijk belandde hij werkloos en depressief op de bank.

“Het kostte me moeite ‘s ochtends op te staan,” vertelt Marco. “Veel jongeren uit mijn omgeving zijn werkloos en leven van een uitkering.” Dat maakt het niet makkelijker om toch van die bank af te komen, zegt Marco, maar de nood was hoog. ”Mijn vriendin was zwanger. Ik dacht: mijn kind mag niet zo’n jeugd krijgen als ik heb gehad.”

Dankzij ‘De Harde Leerschool’, een traject waarin rugby wordt gebruikt als middel om hardnekkig werkloze jongeren te activeren, veerde Marco toch weer op. De Harde Leerschool is gebaseerd op het in Engeland populaire ‘School of Hard Knocks’, waar 589 langdurig werkloze jongeren aan meededen. Een jaar na deelname had 54 procent van hen nog een baan.

Iedere ochtend, drie dagen in de week stond Marco om 9 uur op het veld. “We ontbeten met elkaar omdat velen – ook ik – overdag nauwelijks wat aten. Zo kreeg ik gelijk weer een eetritme en een dagprogramma.”

Respect en doorzettingsvermogen

Dankzij De Harde Leerschool werd Marco twee maanden begeleid door professionele rugby- en mental coaches. In de ochtenden was er rugby en in de middag workshops solliciteren, of omgaan met teleurstellingen. “Voordat ik meedeed, had ik nauwelijks sociale contacten. Dus ik was blij om met leeftijdsgenoten samen te zijn.”

Goed, ja, maar wat maakt rugby zo speciaal? Bij – pak hem beet – korfbal doe je ook sociale contacten op. Marco: “Wat ik bij rugby heb geleerd, pas ik toe op m’n werk. Als ik op het veld moe werd of boos omdat ik omver werd gestoten, gaf ik weleens een grote mond. Ik had er dan geen zin meer in. Alleen: dan word je eruit gegooid, dus leer je tot tien te tellen. Zo gaat het op je werk ook. Onderling moesten we een team vormen om verder te komen. Het gaat allemaal over respect en doorzettingsvermogen.”

Over de trainers die hem disciplineerden, spreekt Marco liefdevol. “Met de coaches heb ik nog steeds contact. Je voelt dat het ze echt wat uitmaakt hoe het met je gaat. Het voelde alsof ze een soort vaders voor me waren.”

Hij zwijgt even, vervolgt dan: “De vader die ik nooit heb gehad.”

Wil je meer weten over De Harde Leerschool? Bekijk hier dan de reportage 'Schop onder je kont'.

Headerillustratie door Isabelle Veltman.