brandpunt+

Even bellen met

De springplank van Naaz

Jorit Verkerk

In de rubriek Springplank vertellen bekende en minder bekende Nederlanders wie de bepalende persoon in hun carrière of leven is geweest. Wie ze tot grote hoogte stuwde, of uit een dal lanceerde. Ditmaal: de Koerdisch-Nederlandse singer-songwriter Naaz (20).

“Als puber voelde ik me verloren. Ik wilde graag muziek maken, maar op school nam niemand dat serieus en mijn ouders – eerste generatie vluchtelingen uit Irak – waren niet enthousiast over een muzikantenbestaan. Het is typisch een Midden-Oosters ding: wie geen dokter of advocaat wordt, doet het per definitie niet goed. De muziekwereld wordt gezien als een duistere wereld vol seks en drugs, waar jagende mannen de dienst uitmaken. Geen ideale plek, kortom, voor een verlegen meisje zoals ik.”

“Ik ben niet de enige die hiermee worstelde. De reacties die ik kreeg van leeftijdsgenoten uit dezelfde cultuur, kwamen vaak neer op hetzelfde: het is wat het is, er gaat niets veranderen. We willen allemaal ons hart volgen, maar hoeven daarbij niet op onvoorwaardelijke steun van onze ouders te rekenen. Daardoor lijkt het soms alsof onze toekomst van tevoren al is vastgelegd.”

“Gelukkig kon ik wel rekenen op de steun van mijn broers. Voor mijn vijftiende verjaardag gaven ze mij een mini-keyboard. Ze hebben toen een paar productieprogramma’s op mijn laptop gezet en tegen me gezegd: ga je droom maar najagen – gewoon, hier thuis. Dat ben ik vervolgens heel obsessief gaan doen. Alle liedjes die ik maakte, gooide ik direct op YouTube.”

“Dat viel hier en daar op. Twee Koerdische vrouwen kwamen zo bij mijn muziek terecht, en stuurden het door naar Arjan Bedawi, een creative manager van Soulsearchin’. Dat producerscollectief maakte muziek voor onder andere The Opposites, Gers Pardoel en Kenny B. Aangezien Arjan zelf ook een Koerdische achtergrond heeft, begreep hij meteen hoeveel doorzettingsvermogen het van me had gevraagd om – ondanks de weerstand van mijn ouders – muziek te blijven maken.”
 

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

“Samen met Arjan heb ik toen een liedje gemaakt om bewustzijn te creëren over de Koerdische strijd tegen ISIS. Die was toen net gaande, maar nog nauwelijks in het nieuws. Na die coproductie werd Arjan mijn mentor. Hij merkte dat ik ongeduldig was en zei: als je tijdloze muziek wilt maken, dan is je leeftijd helemaal niet relevant. Dat advies heb ik ter harte genomen. Dus gaf ik mezelf de ruimte om me mentaal voor te bereiden op een artiestenbestaan. Ik ben drie jaar lang alleen maar muziek gaan maken, zonder iets uit te brengen of shows te geven. Mijn beste keuze ooit.”

“Of mijn ouders enthousiast waren over Arjan? Mwoah, ik zou eerder zeggen sceptisch. Ze dachten: jij bent een Koerd, hoezo maak jij ook muziek? Maar ze toonden wel interesse, nodigden hem vaak uit om te komen eten. Gedurende drie jaar leerde ze hem kennen. Op een gegeven moment hebben ze zelfs zijn ouders ontmoet.  Er ontstond een vertrouwensband. Toen kon ik eindelijk mijn droom achterna.”

“Arjan was er dus bij vanaf dag één. Hij geloofde steevast in mij, en ik in hem. Ik weet dat zijn prioriteiten altijd liggen bij mijn geluk. Als ik Arjan niet had ontmoet, had ik in het begin waarschijnlijk muziek uitgebracht waar ik inmiddels niet meer achter zou staan.”

“Vroeger mocht ik van mijn ouders niet eens naar de studio zonder mijn broer als toezichthouder. Inmiddels zit ik bijna altijd zonder familie in het buitenland – voor mijn muziek. Dat voelt echt als een overwinning. Het laat zien dat verandering mogelijk is: voor mijn ouders, voor mijn broers, voor mijzelf. Ik vind het belangrijk om dit te vertellen, want vaak hoor je verhalen van jongeren die uit wanhoop weggaan bij hun ouders. Ik heb dan zoiets van: ik weet dat het niet altijd leuk is, maar soms is iets de tijd geven echt het beste. Niet alles hoeft nu-nu-nu.”

Naaz Mohammad (1998) is singer-songwriter. In 2014 was ze verliezend finalist van Holland’s Got Talent. Drie jaar later maakte ze furore met haar debuutalbum ‘Bits of Naaz’. Dit jaar werd ze beloond met twee Edison Pop Awards: Beste Nieuwkomer en Beste Videoclip.