brandpunt+

Recap

Van Zuidas naar zeeheld: Maxim wil Sea Ranger worden

Elise Spetter

Hij stopte met z'n werk in de financiën op de Zuidas om zijn droom na te jagen. Nu gaat Maxim (30) vol voor zijn idealen: als boswachter op zee wil hij vechten voor duurzaamheid. "Yes, ik doe iets voor de wereld. Als het me lukt, is het een droom die uitkomt."

Maxim Berman wordt in sneltreinvaart opgeleid tot boswachter op zee. Sea Rangers, noem je ze. Vijf weken lang, elke dag, volgt hij een opleiding. En die vergt discipline én daadkracht: uiteindelijk zullen slechts twaalf van de 46 jongeren te water gaan. 

We zitten tegenover elkaar in een tuinhuisje, in recreatiepark de Koornmolen in Zevenhuizen. Maxim was te laat, hij kreeg onaangekondigd appèl.

Hij groeide op, vlakbij het strand, in Hoek van Holland. “Daar heb ik weekenden achter elkaar in het zand gespeeld, kuilen gegraven en alle soorten beestjes verzameld. Dag in dag uit voelde ik mij Steve Irwin, je weet wel: the crocodile hunter. Ik was dan ook gechoqueerd als vrienden van mij met een vergrootglas mieren verbrandden. Of van mensen die een dode kwal van een dijk in Scheveningen rolden. Het was een beest, die moest je beschermen. Dat kon echt niet!”

Ik dacht terug aan mijn jonge-ik op het strand – spelend met schelpjes en krabbetjes – en besefte hoe fragiel dat allemaal is.
Maxim Berman

“Op de middelbare school was ik vooral druk met zeilen. Duurzaamheid stond op een lager pitje. Ik volgde tweetalig onderwijs in Wassenaar. Toen ik klaar was, vertrok ik met de noorderzon naar Spanje. Negen maanden woonde ik aan de kust in Malaga, ik zeilde, leerde de taal, en genoot van de zee. Hierna volgde ik een studie economie in Madrid, maar helaas bleek de taalbarrière nog te hoog, dus ging ik terug naar Nederland. Daar begon ik met Media en Cultuur, aan de UvA. Interessant, hoor, maar ik vond het lastig dat ik het effect niet terug kon zien in de maatschappij. Ik miste de waarom.”

“Na veel getwijfel, stopte ik en liep ik over naar Future Planet Studies. Hier werd ik opnieuw verliefd op mijn oude liefde: duurzaamheid. Vaak genoeg liep ik depressief de klas uit. Ik dacht terug aan mijn jonge-ik op het strand – spelend met schelpjes en krabbetjes – en besefte hoe fragiel dat allemaal is. Ik heb zonnepanelen geïnstalleerd en ging aan de slag als vestigingsmanager bij VandeBron, een duurzame energiemaatschappij. Toen had ik eindelijk het gevoel: “Yes, ik spreek mensen aan op hun verantwoordelijkheid. Ik doe iets voor de wereld.’”

Hij valt even stil, en moet lachen. “Ik klink echt verschrikkelijk hè? Maar zo voelde het wel! Niet veel later kreeg ik een baan aangeboden in de finance. Het kantoor was gevestigd op de Zuidas én ook de werkcultuur paste binnen dat plaatje: aan de ene kant was het harde werken lekker; ik verdiende veel geld en kon me snel ontwikkelen. Aan de andere kant kostte het heel veel tijd. Ik draaide rustig een werkweek van zeventig uur. Mijn weekend begon dan ook niet met een koud biertje, maar met studieboeken, het factchecken van Bloomberg en 24/7 volgen van nieuws.”

“En toen besloot ik een potje rugby te spelen op mijn oude rugbyclub. Dit veranderde alles. Ik kreeg een hoge tackel, viel op mijn achterhoofd, en hield een zodanige hersenschudding over dat ik moest stoppen met werken. Duizelig, misselijk en met gordijnen dicht op bed, kwamen de levensvragen op. Na een periode van heel hard werken vroeg ik mij af: “is dít wat ik mijn leven lang wil doen?” Ik had zelfs last van burn-out verschijnselen.”

“Het antwoord was duidelijk: ik moest wat anders doen. Mijn moeder vond de opleiding tot Sea Ranger. Ze wist meteen: “dit is iets voor Maxim.” De maximale leeftijd voor deelname was 29 jaar. Aangezien ik bijna 30 werd, was ik bang niet te worden toegelaten. Gelukkig: als je bij aanvang van het bootcamp nog geen 30 bent, mag je meedoen. Zes dagen na aanvang van de opleiding vierde ik mijn dertigste verjaardag.”

“Nou, het is hard werken. Elke dag om kwart voor zes opstaan gaat je niet in de koude kleren zitten. De opleiders verwachtten veel van ons: vooral discipline. We hebben veel vrije tijd, maar ook daarin moet je sporten en studeren.”

“En toch, ik ben een blijer mens nu. Natuurlijk, ik verdiende op de Zuidas meer geld. Maar dit werk geeft mij een gevoel van vrijheid. Het geeft me energie. Ik doe wat ik als kind al wilde doen: met beestjes bezig zijn. Wie weet kan ik mijn passie omzetten in een bestaan. Ik hoop dat ik met mijn persoonlijke visie in mijn levensonderhoud kan voorzien. Als ik Sea Ranger wordt, is dat een droom die uitkomt.”

Benieuwd naar of Maxim het tot Ranger schopt? Houd brandpuntplus.nl in de gaten. Wil je meer weten over Sea Rangers? Bekijk hier onze aflevering terug: