brandpunt+

Precap

Hoe Ismail Ilgun zijn wijk bij de hand neemt

Jelle Broekroelofs

"Negentig procent van mijn vrienden ziet zijn vader nooit," zegt de vlogger, die jongeren zijn ambacht wil leren opdat ze geen rotzooi uithalen maar hun eigen kansen creëren. Het doet even pijn aan je arm, die camera altijd meezeulen, maar elk nadeel heeft z'n voordeel: “Je hoeft niet meer te fitnessen.”

We zijn op bezoek bij de goedlachse Ismail Ilgun, beter bekend als de treitervlogger. De 20-jarige Ismail blowt niet meer, heeft een rijbewijs en verdient zijn eigen boterham. En dat allemaal dankzij een simpele foto-camera, die hij vol trots aan ons toont. “Ik heb dit kleine ding gekocht van mijn laatste studiefinanciering, voor 380 euro. Het heeft mijn leven veranderd.” Een uitgekiende strategie had de Zaandammer daarbij niet. “Ik ben gewoon gaan filmen wat er in de buurt gebeurde. Dan kom je ineens op tv en gebeuren er mooie dingen. Mijn vrienden blij; mijn moeder blij.”

En Ismail zelf blij, natuurlijk. Tegenwoordig geeft hij les op scholen, maakt hij straatvlogs voor vaandeldrager van de Nederlandse hiphop- en straatcultuur Top Notch, en was hij even journalist met zijn webserie Achter Buurten voor het AD.

Worst jatten

Een flink contrast met zijn leven vóór die camera. “Toen jatten we als we geen geld hadden nog kaas en Turkse worst. We pakten het bij de Vomar en deden het gewoon in onze zak. Het waren onze favoriete jatproducten.”  In 2016 wordt Ismail ineens een BN-er met zijn brutale hoodvlogs. Hij legt het dagelijks leven vast van zijn matties, die een beetje rondhangen bij de plaatselijke supermarkt en hun leven kleur geven met wheelies op hun geliefde scooters.

En met het lastigvallen van voorbijgangers.

De media ontdekken de filmpjes van Ismail en zijn wijk Poelenburg wordt zomaar een achterbuurt van het prominente soort. De vlogger en zijn vrienden zijn niet langer willekeurige hangjongeren, maar overal het gesprek van de dag. Als ook premier Rutte zich meldt in het koor van bezorgde burgers en de hangjongeren “tuig van de richel” noemt, is de Zaanse wijk Poelenburg plots een Haags agendapunt. Lokale Zaanse politici haasten zich vervolgens om de wijk te omarmen, en zeggen tal van verbeteringen toe. Met een heus actieplan ('Harde hand, zachte hand' getiteld) moet de wijk weer leefbaar worden. Voornaamste doelen zijn schone straten, minder overlast van jongeren en Nederlands als voertaal.

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

Volgens een nieuw onderzoek van het CBS behoort Poelenburg tot de armste wijken van Nederland. We noteren: vijftien procent eenoudergezinnen tegenover een landelijk gemiddelde van zeven procent, een kwart van de inwoners ontvangt een sociale uitkering tegenover een landelijk gemiddelde van tien procent, en meer dan de helft van de bewoners is van niet-westerse komaf – tegenover een landelijk gemiddelde van tien procent. Tegen die achtergrond moeten jongeren er het beste van zien te maken – wat niet altijd lukt.

“Hier kijkt mijn moeder Turkse series,” De Turkse-Nederlander leidt onze Henk van der Aa rond door zijn ouderlijk huis, waar hij opgroeide met zijn twee zusjes. “Mijn moeder was vader en moeder ineen,” vertelt Ismail. En dat is in Poelenburg geen uitzondering -  de meesten in deze wijk zien hun vader nooit, of kennen hem amper, zegt de vlogger. “Dat geldt in ieder geval voor negentig procent van mijn vrienden.”

Waarom Ismail eigenlijk nog thuis woont, willen we weten – er zijn toch aardig wat vloggers die van hun ambacht kunnen leven. Voor de Zaandammer geldt dit echter niet. “Voorlopig nog bij mams,” zegt hij, om er besmuikt aan toe te voegen: “Ja, ze wast mijn kleren en kookt voor me.”

Op weg in Amsterdam naar zijn eerste werkgever, het prestigieuze raplabel Top Notch, doorspekt de Nederlandse hoodvlogger het gesprek met straattaal. In dat opzicht is hij niet veranderd , al plaatst hij desgevraagd zelf de kanttekening dat hij toch echt een beetje is “verkaasd”. “Nu ik meer omga met Nederlanders, leer ik beter Nederlands spreken. Zo leer ik nu dure woorden als 'hypocriet'. Ik wist niet wat dat was. En ‘dat meisje’ in plaats van ‘die meisje’. Je weet toch, dat leer je van die Nederlanders.”

Onder de streep heeft Ismail met zijn “treitervlogs” de wijk en zichzelf een goede dienst bewezen. De overwegend door Turkse-Nederlanders bewoonde wijk staat vol in de belangstelling van Zaanse ambtenaren en Ilgun zelf probeert een voorbeeld voor andere jongeren te zijn. In plaats van Poelenburgers het bloed onder de nagels vandaan halen, leert hij jonkies uit de buurt hoe ze moeten vloggen – hoe ze iets van het leven kunnen maken door hele dagdelen door te brengen met een camera in hun hand. Het doet even pijn aan je arm, maar elk nadeel heeft zijn voordeel, geeft Ismail ze dan mee: “Je hoeft niet meer te fitnessen.”

Naast gespierde armen is een dikke huid ook geen overbodige luxe, houdt hij de jongeren voor. “Je moet tegen kritiek kunnen, als je dat niet kan moet je er niet aan beginnen.”

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

Ismail Ilgun geeft onze Henk van der Aa een spoedcursus vloggen

Bekijk hieronder de hele aflevering