brandpunt+

opinie

Aanpak kindermishandeling moet én kan beter, zegt Marike van Gemert

Redactie Reporter2021

Naast inhoudelijk onderzoek naar thema’s die een belangrijke rol spelen in de komende Tweede Kamer verkiezingen (en daar voorbij), is er bij Reporter2021 nu ook ruimte voor opinies.

Frisse opiniemakers richten zich op onderwerpen binnen de verschillende dossiers van Reporter2021 of op zaken die zij onderbelicht en van belang vinden.

Dit keer reageert Marike van Gemert (Academie voor Praten met Kinderen) op onze enquete onder basischolen. De helft vindt dat het meldsysteem voor kindermishandeling onvoldoende werkt. De resultaten werden gepresenteerd in een uitzending van De Monitor. Veel scholen zeggen weinig vertrouwen te hebben in 'Veilig Thuis', het advies- en meldpunt voor kindermishandeling.

Marike van Gemert vindt dat te makkelijk gesteld en pleit voor wezenlijk andere politieke keuzes in de aanpak van kindermishandeling.

Marike van Gemert
Marike van Gemert

Decentralisatie + fusie + bezuiniging = ramp

Door: Marike van Gemert, Academie voor Praten met Kinderen

Zondagavond keek ik naar de uitzending van De Monitor​, over kindermishandeling. De Monitor onderzocht i.s.m. Reporter2021​ waarom scholen signalen van kindermishandeling zo weinig melden bij meldpunt Veilig Thuis. De uitzending was niet mals. Uit alle geluiden die aan bod kwamen bleek dat scholen weinig vertrouwen hebben in Veilig Thuis. Ze hebben onvoldoende zicht op wat Veilig Thuis doet met hun melding, missen samenwerking na een melding en zien dat het soms lang duurt voordat zaken worden opgepakt.

Deze signalen hoor ik ook uit het veld, o.a. van deelnemers aan mijn trainingen. En ik geloof ook dat het beter moet én kan. Maar voordat we nu met ons allen gaan ‘vingerwijzen’ naar Veilig Thuis, wil ik het toch even opnemen voor de mensen die er werken.

Zoals ik een tijd geleden al eens tweette: decentralisatie + fusie + bezuiniging = ramp. Daarmee doelde ik op wat Veilig Thuis voor de kiezen heeft gehad:

• Bij het overhevelen van de zorg naar de gemeenten (decentralisatie) moesten de voormalige Advies- en Meldpunten Kindermishandeling fuseren met de Steunpunten Huiselijk Geweld, die tot dan toe een totaal andere opdracht en werkwijze hadden. 
• In plaats van te investeren in een stevige organisatie met de benodigde expertise bij al haar werknemers, ging dit alles ook nog eens gepaard met enorme bezuinigingen. 
• In de tussentijd wordt door de overheid richting burgers en professionals vooral het belang van ‘melden’ benadrukt.
Resultaat: een forse toename in meldingen, die (stuk voor stuk – dat kost tijd!) onderzocht moeten worden door fors MINDER mensen met deels nog zeer weinig ervaring (vanwege de fusie dus) & zonder voldoende bijscholing (door geldgebrek). Ik vind het niet gek dat er dan dingen misgaan.

Het is tijd voor andere politieke keuzes. Voor investeren in een landelijk samenwerkende Veilig Thuis-organisatie (overal hetzelfde ICT-systeem zou al helpen), met meer menskracht, een duidelijker regiefunctie en met financiële en organisatorische ruimte voor het implementeren van wat we uit onderzoek en ervaring weten over wat werkt bij het werken aan veiligheid in gezinnen (sturen op veiligheid, praten met kinderen en, breder in de keten: preventie en beschikbaarheid van hulp die werkt…). Wat mij betreft hoort structureel investeren in bij- en nascholing én intervisie daar ook bij.

Het is namelijk nogal wat, waar deze mensen mee moeten dealen in hun werk. Zeer complexe casuïstiek, gezinnen én instanties die soms behoorlijk tegenwerken, een niet-aflatende forse werkdruk (want wachtlijsten mogen niet, maar ja…) en voortdurend onder een vergrootglas liggen van politiek, media en de onderbuik van ons allemaal. Onze verwachtingen van hen zijn torenhoog. Terecht, want ze hebben een belangrijke taak. Maar dan moeten we ze wel in de gelegenheid stellen om hun werk te doen.

Met Reporter2021 Opinie belicht een gevarieerd panel opiniemakers thema's die wij onderzoeken of die actueel zijn in de aanloop naar de verkiezingen. We willen zo meerdere perspectieven toevoegen aan onze verhalen. Ook is het panel een spiegel voor onszelf, eentje die ons scherp houdt op wat wij doen. Wie zijn de opiniemakers? Dat zijn zowel specialisten, (ervarings-) deskundigen maar ook  algemene columnisten die vanuit een persoonlijke betrokkenheid, verontwaardiging of verbazing de verschillende thema’s en de (politieke) actualiteit belichten.