brandpunt+

Achtergrond

Hoe het voelt om geen thuis te hebben

Annemieke Ruggenberg

Romy (18) had wat je noemt een moeilijke start. Van jongs af aan kreeg ze kalmeringsmiddelen toegediend door haar drugsverslaafde moeder. Terwijl haar moeder als prostituee werkte, moest Romy zichzelf vermaken. Het duurde niet lang voordat ze drugs dealde en uit huis werd geplaatst. Inmiddels is Romy 18. Een cruciale leeftijd, want na een leven in gesloten Jeugdzorginstellingen moet ze op zichzelf gaan wonen. Brandpunt volgt haar op deze hobbelige weg.

Lees ook: de race tegen de klok van deze jongerenbegeleider

Leven in vrijheid

De laatste maanden van haar jeugd bracht Romy door in Smaragd, een relatief nieuwe gesloten instelling van De Hoenderloo Groep waar één op één begeleiding voorop staat. Hoewel Romy niets anders wil dan zelfstandig zijn, valt het haar tot nu toe flink tegen. ‘Niemand zit te wachten op een Hoenderloo-jongere’, zegt ze. ‘Die hebben een slechte reputatie. En er zijn nauwelijks betaalbare kamers te vinden. Als je niet studeert en geen baantje hebt, kom je vaak niet in aanmerking.’ 

Lange adem 

Terug naar ‘huis’ wil Romy niet. ‘Ik heb eigenlijk nooit een thuis gehad. Smaragd komt er het dichtste bij in de buurt’, zegt ze. In haar geboortedorp wil ze niet meer wonen. ‘Dan beland ik vast snel weer op het verkeerde pad’, zegt ze. Ondanks dat Romy niet kan wachten om ‘vrij’ te zijn, tekende ze er vrijwillig voor om een half jaar langer in Smaragd te blijven. Begeleiders Niels Eemstra en Timo van Laarschot helpen haar bij het vinden van woonruimte. ‘Zonder hulp zou ik niet weten waar ik moet beginnen’, zegt Romy. ‘Ik zou dan best eens op straat kunnen belanden.’ 

Niemand zit te wachten op een Hoenderloo-jongere

18 Plus

Eigenlijk houdt de verantwoordelijkheid van Jeugdzorg op wanneer ‘hun jongeren’ 18 worden. Omdat ze zien dat velen het niet alleen redden, blijven ze helpen bij het opbouwen van een zelfstandig leven. ‘We maken afspraken bij gemeentes waar we goede contacten mee hebben’, vertelt Niels. ‘Ook proberen we Romy te helpen aan een rijbewijs, baantje en startkwalificatie. Je hebt een lange adem nodig, maar we denken dat het ons zal lukken om Romy te helpen.’ 

Spanning stijgt 

De zes maanden zijn bijna om en de spanning bij Romy stijgt. Zal ze echt een eigen woonplek krijgen? Verslaggever Henk van der Aa bezoekt haar tijdens het filmen in het ziekenhuis. Romy sloeg in Smaragd met haar vuist tegen de muur. ‘Ik merk dat ik niet zo stabiel ben. Ik ben nerveus dat ik er straks alleen voor sta en kan niet goed omgaan met onzekerheid’, zegt ze. Na het filmen voor onze uitzending wordt bekend dat Romy een kamer krijgt in Apeldoorn. Binnenkort spreken we haar over hoe het gaat. 

Bekijk de Brandpunt reportage van 31 oktober 2017 hieronder.